The Big Lebowski
door RobinIn Rolling Stone issue 1060 stond een pagina’s lang artikel over “The Big Lebowski”, een komedie uit ‘98 van de Coen brothers die 2x zo goed verkocht op dvd als in de cinema. De auteur zoekt een antwoord op de vraag waarom de film net in deze tijd zo goed aanslaat, en waarom het een vorm van inspiratie was voor vele jongeren.
In tijden waar techniek je steeds meer ketent aan afspraken en agenda’s - in de tijd dat je dit leest heb je 3 e-mails gemist - is er iets hartverwarmends aan een 40′er die heel de avond high in een bad ligt terwijl hij naar een cassette met walvisgeluiden luistert. Hij is geen man van de 21ste eeuw, hij is niet de Iron man, en zeker niet Batman. The dude geeft geen zier om een job, een salaris, een dure auto, of een iPhone. The dude is er gewoon, en hij is gelukkig.
Jonge mensen worden tegenwoordig hevig onderdruk gezet om te presteren. En de hele tijd zien ze de samenleving hun toekomst uitvegen, wetende dat hun levenstandaard veel lager zal zijn dan die van hun ouders. Dat is waarom jonge mensen zich aangetrokken voelen tot een middelmatig slimme man, en in ieders ogen een mislukkeling, maar die altijd een ongelofelijke goed-hartige persoon blijft met een zekere trouw tegenover z’n vrienden. De boodschap aan het einde van de film is dat het niet erg is dat je een loser bent, zolang je maar een goed persoon bent.
Nog geen reacties
Wees de eerste!