Humor in de krant

door Robin

mbt een artikel over het mogelijks afzeggen van Depeche Mode op Pinkpop

Smeets zoekt ondertussen naar een vervanger voor de middelste dag van zijn driedaags festival, de 40ste editie bovendien. Hij heeft geprobeerd bij The Cure, maar die kunnen niet op Pinksterdag. Een andere mogelijkheid is dat Placebo headliner wordt. De Londense groep rond Brian Molko zou net voor Depeche Mode het hoofdpodium inpalmen. In dat geval zoekt Smeets nog een bijkomend groepje voor eerder op de dag. Misschien is Regi wel vrij?

The Veils (AB-Box 11-05)

door Robin

Het moet zo’n jaar of 3 geleden zijn toen The Veils op de zolder van de AB gespeeld hebben tijdens een thema-avond rond label Rough Trade. Ik kwam toen een kwartier voor aanvang in de AbClub toe en daar was nog niemand. Geen mens. Nu was er tijdens het voortreffelijke voorprogramma van Richard Swift al een min of meer vol lopende AB-Box merkbaar. (AbBox = de kleine versie van de normale zaal).

Frontman Finn Andrews is altijd al een schuchter persoontje op het podium geweest: vaak zeer onzeker, teruggetrokken, en hij stond zichtbaar altijd klaar om snel te vluchten - alsof een bom hem zou treffen. Pas als er positieve publieke response komt, begint hij stilletjes aan wat te stralen. Z’n onzekerheid was deze keer tijdens badass opener “Three sisters” nog groter omdat Finn met een serieus hese stem zat. Dat was vooral merkbaar in z’n bindteksten waar hij soms z’n zin niet afkreeg. In tegenstelling tot groepen die onmiddellijk de helft van hun tournee zouden annuleren, zette hij zich enorm in om alles goed te laten klinken. Net als een wielrenner in de sprint zag je hem gewoon afzien op het podium. “This one is going to kill me” zei hij nog voor “Jesus for the Jugular”. Desalniettemin voelde hij zich zichtbaar in z’n nopjes door de positieve reacties uit het publiek (”I thought people would throw stuff at me for having a bad voice.”). Er was trouwens een opmerkelijk grote interactiviteit met het publiek (na enkele shots “babbelwater”). Toen hij tijdens de bissen de enige 2 “Runaway found” nummers solo speelde waren zijn bindteksten bijna als Urbanus: eerst zeggen dat je een liedje gaat spelen, dan er 10 minuten over grappen maken, om uiteindelijk iets anders spelen. Ach, een publieksentertainer als Koen Wauters zal hij wel nooit worden, maar dat verwachten we ook niet van hem.

De inhoud van de show bestond hoofdzakelijk uit het beste van “Nux Vomica” en het nieuwe “Sun gangs”. En omdat ze de “Nux Vomica” nummers na al die concerten stevig in de vingers hebben, leek het optreden meer als een bevestiging van dat album, dan op een overtuigende voorstelling van het nieuwe album. De Nux-nummers zijn zeer intensief; ze bestaan uit gevoel, ongeduld, en het soort bloed-onder-de-vingernagels-halende-kwaadheid. Dit wat in tegenstelling tot de meeste hartzeer-liedjes uit “Sun Gangs”. Uit dat album noteer je best haardvuuropener “Sit down by fire”; “The letter”, een singlepotentieel-nummer met dito Coldplay-rifje; “It hits deep” (titel zegt genoeg); “Killed by the boom”, exorcisme die jammer genoeg niet gespeeld werd, en “The house she lived in”. Van een ander kaliber is “Larkspurr”: een recept die gedeeltelijk geleend werd uit het kookboek van Sigur Ros, ergens ter hoogte van hoofdstuk 3.8: strijkstok op de gitaar, dreigende drums, en een repeterend zinnetje scanderen om na 8 minuten in madness te eindigen.

Bekijk hier 2 nummers solo gespeeld uit het nieuwe “Sun Gangs”. Bekijk hier enkele foto’s van het optreden.

In het voorprogramma speelde Richard Swift: denk Cold War Kids voor een ouder publiek. Onze Richard heeft trouwens ook hun ‘Something is not right with me’ geremixed met resultaat (die remix kan je hier gratis downloaden).

Lijstjes

door Robin

amyl acetate, amyl butyrate, amyl valerate, anethol, anisyl formate, benzyl acetate, benzyl isobutyrate, butyric acid, cinnamyl isobutyrate, cinnamyl valerate, cognac essential oil, diacetyl, dipropyl ketone, ethyl acetate, ethyl amyl ketone, ethyl butyrate, ethyl cinnamate, ethyl heptanoate, ethyl heptylate, ethyl lactate, ethyl methylphenylglycidate, ethyl nitrate, ethyl propionate, ethyl valerate, heliotropin, hydroxyphenyl-2-butanone (10 percent solution in alcohol), a-ionone, isobutyl anthranilate, isobutyl butyrate, lemon essential oil, maltol, 4-methylacetophenone, methyl anthranilate, methyl benzoate, methyl cinnamate, methyl heptine carbonate, methyl naphthyl ketone, methyl salicylate, mint essential oil, neroli essential oil, nerolin, neryl isobutyrate, orris butter, phenethyl alcohol, rose, rum ether, g-undecalactone, vanillin, and solvent.

De ingrediënten van een aardbeismaaksausje bij Burger King. (rense.com)