- Datum:26 June 2009
- Commentatoren:Niemand
- Categorie:Albums, Handelspraktijken, Music
Na de dood van een muziekicoon mag je er vergif op innemen dat de radertjes van diverse marketingbreinen op volle toeren beginnen draaien. Meestal vertalen dergelijke overlijdens zich in kassa kassa. Schoolvoorbeelden zijn Johnny Cash en vooral Nirvana. Sinds Cobain er in ‘94 de brui aan gaf heeft het non-stop geregend met herpakte cd en dvd-releases. Archiefkasten, zolderkamers, harde schijven, bootlegs, en verloren gewaande cassettetapes worden driedubbel uitgekamd om alles, maar dan ook alles van de betreurde artiest opnieuw en opnieuw te kunnen uitbrengen. Geen Kerstdag gaat voorbij of er ligt weer een nieuwe verzamelaar, boxset, of dvd in de handel met alweer dezelde nummers aangevuld met demo’s en try-outs waar slechts enkelen boodschap aan hebben en muzikaal niets nieuws onder de zon brengen.
Helaas. Als je dacht dat re-releases de enige naschokken waren, heb je het verkeerd. Naast een trammelant aan tv-specials, brengt elk dag - en weekblad (zelf respecterend en niet-zelf respecterend) bijlages op de markt met gehele biografieën, op kwaliteitspapier gedrukte memorabele foto’s, en nog eens een ‘gratis’ verzamel-cd. Dit alles geschreven in superlatieven onder het mom van “eerbetoon” — maar vooral om er vet aan te verdienen.
Michael Jackson was naar verluid bezig aan nieuwe nummers - wees er dus maar zeker van dat er al een 10-jarenplan opgesteld is om die songs één voor één als “extra track” op eindejaarsverzamelaars te pleuren.
Desondanks blijft hij een door mij gesmaakt artiest. “History” was mijn eerste cd-album. Op 11-jarige leeftijd speelde ik vooral “Earth Song” kapot.



Nog geen reacties
Wees de eerste!