Ik ben deze zomer enkel malen op de VRT-talkshow “Villa Vanthilt” gestuikt en het viel me op dat het een nagenoeg exclusieve CD&V-bedoening geworden is. Twee weken geleden werd De Crem zeer vredelievend opgevoerd, maar hij slaagde er desondanks in zich compleet belachelijk te maken (o.a. door foutief te antwoorden op de meerkeuzevraag over in welk land het Belgisch leger niet actief is). Marcel spaarde hem. Gisteravond was hetzelfde het geval met CD&V-vlagschip Kris Peeters en de week ervoor met Dehaene. Toeval als je weet dat in Kortrijk, net als in de meeste West-Vlaamse gebieden, oranje gestemd wordt? En dat het geen publiek geheim is dat steden (dus de gemeenteraad) moeten betalen om Vanthilt op bezoek te krijgen? VRT eist die prijs om de gratis “citymarketing” te compenseren. (alsof half Vlaanderen plots de onweerstaanbare drang zou voelen om in Kortrijk op vakantie te gaan – los hiervan). Naast de betaalde stadsreclame worden de bevriende politici, waaronder ook CD&V-burgemeester Lieven Lybeer, prime time gepropageerd.
Vandaag las ik in Knack een artikel die ook over deze materie ging en de auteur bevestigde bovenstaande bevindingen. Hij besluit: “Voor grof geld hand- en spandiensten verlenen aan politici die toevallig tot de meerderheid behoren, is niet de taak van de openbare omroep”. En zo zij het. In de Villa gaat er nu niet zo hard aan toe, maar De Slimste Mens bv heeft ontegensprekelijk de populariteit van De Wever stevig de hoogte in geholpen. Dat meerderheids-politici zichzelf kunnen binnenkopen in onschuldig ogende talkshows over koetjes en kalfjes is een trend die zeer gevaarlijke gevolgen kan hebben.
Op de vrt-nieuwssite deredactie.be staan enkele leuke oude Werchter filmpjes. Check vooral het nu bijna onvoorstelbare filmpje uit ‘88 waarbij het aidsteam geen condooms mocht uitdelen op de wei omdat het “de naam van het festival in een slecht daglicht stelde”. Er kwam teveel druk van de burgemeester en het schepencollege. De tijden veranderen, en maar goed ook.
Muziek historisch interessant is ook het ‘95 filmpje over de jonge dEUS (Barman met lang haar) waarbij de reporter zei “Belgische muziek was nooit een kwaliteitslabel, met dEUS komt daar verandering in. Ze stond de derde op een affiche, nog nooit stond een Belgische groep zo hoog”. [link]
Deze morgen heb ik een uiterst aardig postpakketje mogen afhalen in de lokale GB. (Je weet wel; wegens besparingen zijn alle kleine postkantoortjes gemigreerd naar een vierkante meter in warenhuizen, kruideniers, en wie weet waar ze hun aangetekende zendingen nog allemaal gaan dumpen.)
De inhoud van dat postpak was een collectie dvd’s verzonden door amazon.co.uk. Het zijn er namelijk solden! Niet dat hun prijzen gedaald zijn, maar hun munt wel. De pond staat bijzonder laag in vergelijking met ten tijde voor de crisis. Waar je vroeger nog 1,5€ voor moest afdokken voor 1 britse munt is dat nu slechts 1,2€ (zo’n 25% af). In mijn shopping basket zitten de 2 volledige reeksen van Afterlife (13 €), de film Eternal sunshine (3,5€), de volledige 5 reeksen van Six Feet Under (71€ - ter vergelijking: 125€ in België), en de tweede reeks van Family guy (13€). Ik kan weer mijn kabelabonnement opschorten voor enkele maanden.
Mocht één van jullie hetzelfde plannen, check dan zeker goed voor ondertitels. Niet alle dvd’s op Britse site hebben nl Nederlandstalige ondertitels.
Jaren geleden heb ik ergens een stukje geschreven over de eerste 2 afleveringen van het eerste seizoen van Matroesjka’s. Het stukje schrijfsel straalde een positieve noot uit over de anders zo kwaliteitsloze commerciële zender. Vijf minuten voor het 2de seizoen begon zapte ik naar de dag-kleurende-zender, waar druk een verwarrend programma bezig was dat sterk leek op een Idool-kloon, incl. Koen Wouters, maar zich tussen de X-Factor reclame niet duidelijk wist te verkopen.
Het verrassingseffect dat de eerste reeks met zich meedroeg; een serieuze Van Den Begin en een bijna psychopatische Van Dyck ten midden van een hoop ongelukkig gestrande Litouwse meisjes, is er helemaal af: Ray Van Mechelen is nog net geen karikatuur van zichzelf en de meisjes worden nog steeds voorspelbaar mishandeld. De enige verrassing was dat er tussen het bont allegaartje Antwerpenaren een niet-ondertitelde West-Vlaming was te bespeuren. Tussen de luide reclame en het uithalen van m’n lasagne door heb ik nog gehoord dat Sandra Kim haar nummer 1 hit heeft verkocht aan een waspoederfabrikant (”J’aime j’aime le blanc”, or how low can you go?), en dat de vrouwenhandelaar van de serie eerlijke reclame voor betaalkaarten tracht te maken. Hey, met schaamteloos uitmelken valt geld te verdienen.
- Datum:1 September 2008
- Commentatoren:Niemand
- Categorie:TV
Vanaf vanavond start VT4 met seizoen 4 van Lost. Het wordt een uitzonderlijk kort seizoen van 14 afleveringen owv de staking van de schrijvers in de VS dit jaar. En aangezien VT4 telkens 2 afleveringen aan elkaar plakt, worden het een magere 7 weken. Na dit seizoen komen in België nog 2 seizoenen van elk 17 afleveringen uit en tegen die tijd zouden we eindelijk moeten weten wat “het monster” precies is.
In de VS wordt begin februari 2009 gestart met het uitzenden van seizoen 5.
Als één land er met kop en schouder bovenuit steek qua ongewone tv-formats, is het wel Japan. Ongewoon, maar wel moreel verkeerd, is een gevecht tot de dood tussen giftige dieren. In een kleine glazen kubus worden een schorpioen, tarantula, of duizendpoot samen gezet en, alsof het een voetmalmatch betreft, wordt er druk becommentarieerd over welk dier wat uithaalt, en welk uiteindelijk wint.
Niets verslaat een real nature realitysoap, en zeker niet gedwongen gevechten tussen dieren die eigenlijk enkel maar uit de kooi willen raken, en waar buiten wellicht 100 activisten machteloos verenigd staan.
